Abera, mimo że nie jest małym chłopcem, nigdy nie chodził do szkoły. Nie miał wystarczająco jedzenia w domu ani też nic ciekawego do robienia. Nie miał też dobrego przykładu – jeden z jego starszych braci wychodził na ulicę i zadawał się ze złym towarzystwem. Nic więc dziwnego, że sam też tak skończył. Nie chciał słuchać swoich rodziców. Miał kolegów, z którymi spędzał całe dnie włócząc się po ulicach z butelką po benzynie, którą się odurzał. Mimo że jego rodzina mieszka bardzo blisko, zwykł też nocować na ulicy. Zaczął przychodzić do naszego oratorium, ale nieszczególnie regularnie. Często był też tak odurzony, że nie był w stanie się skupić na zajęciach. Nie był też przekonany, że chce w swoim życiu coś zmienić. Z jednej strony wiedział, że to nie jest dobry sposób na życie, ale bał się odpowiedzialności i utraty swojej wolności. Któż nie boi się wielkich życiowych zmian?

Od jakiegoś czasu planowaliśmy go przyjąć. W końcu się udało. Abera zamieszkał w ośrodku i uczy się jak można żyć szczęśliwie. Widzimy, że jest mu trudno. Wspierajcie go swoją modlitwą. W naszą misję łatwo się włączyć! Możesz wspierać nas modlitwą i ofiarą pieniężną. Teraz zbieramy na czynsz: https://zrzutka.pl/ym5n5w