Pozwolę się przedstawić tym, którzy jeszcze mnie nie znają. Nazywam się Magda Soboka i od trzech lat prowadzę ośrodek dla dzieci ulicy.

Pochodzę z Bytomia. Skończyłam studia inżynierskie z Automatyki i Robotyki, ale kierunek ten nie jest moim powołaniem. Skończyłam formację Świeckich Misjonarzy Kombonianów i ponad 6 lat temu wylądowałam w Etiopii. Początkowo przez dwa lata służyłam to tu, to tam – uczyłam dzieci w szkole, kobiety we więzieniu, prowadziłam katechezy dla różnych grup. Od początku mojej misji w Etiopii krążyła mi po głowie myśl o pracy z dziećmi ulicy. Doszłam do szalonej decyzji, by stworzyć dla nich ośrodek, dzięki któremu będą mogły zmienić swoje życie.

Założyłam Fundację Dzieci Etiopii „Barkot”, najpierw w Polsce, później zarejestrowałam ją w Etiopii. W ciągu pierwszych dwóch lat poznałam też Tesfę, mojego obecnego męża, który wierzył, że ten projekt ma rację bytu jeszcze bardziej niż ja. Po założeniu fundacji w Polsce, wróciłam do Etiopii już jako mężatka. Razem z Tesfą udało nam się zacząć i do tej pory kontynuujemy pracę z dziećmi ulicy. Udało nam się pomóc już ponad 90 dzieciom. I nie chodzi tu o rozdanie zeszytów czy ubrań. Ale w dużej mierze o totalną zmianę – od życia na ulicy, żebrania od przechodniów, odurzania się do godnego życia, cieszenia się dzieciństwem, chodzenia do szkoły i posiadania perspektyw na przyszłość.

A czym konkretnie ja się zajmuję?

– nadzorowaniem pracy całego projektu

– aktywnym uczestnictwem we wszystkich jego działaniach

– pisaniem projektów, raportów, pozyskiwaniem środków i kontaktem z darczyńcami

– wychowywaniem swoich własnych córek: Moniki (prawie 3 lata) i Rity (pół roku)

Możecie mi wierzyć lub nie, ale w zasadzie sama bym tego wszystkiego nie ogarnęła, gdyby nie Pan Bóg, który mnie prowadzi.

W październiku trochę bardziej staram się zachęcać do modlitwy za misje, a dziś szczególnie chciałam prosić o modlitwę za mnie. Choć jestem ogromnie szczęśliwa, to bywa mi ciężko, również teraz.

Dziękuję, że tu jesteście!